ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ

γενικά

Καρκίνος της ουροδόχου κύστης

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι ο 6ο πιο συνηθισμένος καρκίνος. Στις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν 81.000 άτομα θα διαγνωστούν με καρκίνο της ουροδόχου κύστης το 2019. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι πιο συνηθισμένος στους άνδρες από τις γυναίκες. Τέσσερις φορές περισσότεροι άντρες από γυναίκες τείνουν να εμφανίσουν αυτήν την πάθηση. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αυξάνεται σε συχνότητα με την ηλικία. Βρίσκεται πιο συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 75-84. 

 

Τι είναι ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης;

Η ουροδόχος κύστη είναι το όργανο που αποθηκεύει τα ούρα πριν φύγουν από το σώμα και είναι ένα κοίλο όργανο που βρίσκεται στη λεκάνη με εύκαμπτα, μυϊκά τοιχώματα. Η ουροδόχος κύστη μπορεί να μεγαλώσει ή να μικρύνει καθώς γεμίζει με ούρα. Τα ούρα μεταφέρονται στην ουροδόχο κύστη μέσω μικρών σωλήνων που ονομάζονται ουρητήρες. Η ούρηση ξεκινάει με την σύσπαση των μυών της ουροδόχου κύστης και την έξοδο των ούρων  από ένα σωλήνα που ονομάζεται ουρήθρα.

Όταν τα κύτταρα της ουροδόχου κύστης μεγαλώνουν αφύσικα, μπορούν να οδηγήσουν στην δημιουργία καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Ένα άτομο με καρκίνο της ουροδόχου κύστης μπορεί να έχει έναν ή περισσότερους όγκους στην ουροδόχο κύστη του.

 

Πώς αναπτύσσεται και εξαπλώνεται ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης;

Το τοίχωμα της ουροδόχου κύστης έχει πολλά στρώματα, που αποτελούνται από διαφορετικούς τύπους κυττάρων. Οι περισσότεροι καρκίνοι της ουροδόχου κύστης ξεκινούν από το ουροθήλιο ή αλλιώς μεταβατικό επιθήλιο. Αυτό είναι το εσωτερικό κάλυμμά της ουροδόχου κύστης. Το μεταβατικό κυτταρικό καρκίνωμα είναι ο καρκίνος που σχηματίζεται στα κύτταρα του ουροθηλίου.

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης χειροτερεύει όταν εξαπλώνεται στα άλλα στρώματα του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης. Με την πάροδο του χρόνου, ο καρκίνος μπορεί να εξαπλωθεί ακόμα και  έξω από την ουροδόχο κύστη σε γειτονικά όργανα και ιστούς. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης μπορεί να εξαπλωθεί ακόμα και στους λεμφαδένες. Ο καρκίνος μπορεί να δώσει μεταστάσεις  στα οστά, στους πνεύμονες ή στο ήπαρ και σε άλλα μέρη του σώματος.

διάγνωση

Ποιά είναι τα συμπτώματα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης;

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να έχουν συμπτώματα που υποδηλώνουν ότι έχουν καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Άλλοι μπορεί να μην αισθάνονται τίποτα. Ορισμένα συμπτώματα πάντως δεν πρέπει ποτέ να παραβλέπονται:

  • Αιματουρία (αίμα στα ούρα)-το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα, συχνά χωρίς πόνο
  • Συχνή και επείγουσα ούρηση
  • Πόνος στην έξοδο των ούρων
  • Πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα

 

Συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοήσετε ποτέ

Το αίμα στα ούρα είναι το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα του καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Είναι γενικά ανώδυνο. Το αίμα στα ούρα δεν σημαίνει πάντα ότι έχετε καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να έχετε αίμα στα ούρα σας. Μπορεί να έχετε λοίμωξη ή πέτρες στα νεφρά. Επίσης, μικρή ποσότητα αίματος μπορεί να είναι φυσιολογική σε μερικούς ανθρώπους.

Η συχνή ούρηση και ο πόνος όταν περνάτε ούρα (δυσουρία) είναι λιγότερο συνηθισμένα συμπτώματα καρκίνου της ουροδόχου κύστης που συχνότερα υποδηλώνουν λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος.

 

Τι μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη καρκίνου της ουροδόχου κύστης;

Οι άνθρωποι μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου της ουροδόχου κύστης όταν έρχονται σε επαφή με καπνό ή άλλους καρκινογόνους παράγοντες. Το κάπνισμα είναι η αιτία των μισών καρκίνων της ουροδόχου κύστης. Η επαγγελματική έκθεση σε ορισμένους καρκινογόνους παράγοντες που υπάρχουν στα χημικά που χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση πλαστικών, χρωμάτων, υφασμάτων, δερμάτων και ελαστικών αυξάνει επίσης τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Υπάρχουν επίσης ορισμένοι κίνδυνοι που σχετίζονται με τα γονίδια και ορισμένους τύπους λοιμώξεων. Ένας άλλος γνωστός παράγοντας κινδύνου είναι η χορήγηση ακτινοβολίας στην λεκάνη. Οι ασθενείς με άλλους καρκίνους, όπως τα λεμφώματα και η λευχαιμία, που λαμβάνουν θεραπεία με το φάρμακο κυκλοφωσφαμίδη, μπορεί να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης  καρκίνου της ουροδόχου κύστης.

 

Ποιές εξετάσεις απαιτούνται για την διάγνωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης;

Οι εξετάσεις που συνήθως χρειάζονται για την διάγνωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης περιλαμβάνουν:

  • Κυτταρολογική εξέταση ούρων. Είναι μια εξέταση που αξιολογεί τα κύτταρα των ούρων κάτω από ειδικό μικροσκόπιο
  • Υπερηχογράφημα νεφρών, ουροδόχου κύστης. Είναι συνήθως η πρώτη εξέταση που πραγματοποιείται σε υποψία καρκίνου.
  • Μια αξονική τομογραφία (επίσης γνωστή ως τομογραφία CT) είναι συχνά βασικη εξέταση για την εκτίμηση της αιματουρίας
  • Κυστεοσκόπηση: χρησιμοποιείται ένας λεπτός σωλήνας που έχει ένα φως και μια κάμερα στο τέλος του (κυστεοσκόπιο) για να περάσει μέσα από την ουρήθρα στην ουροδόχο κύστη. Επιτρέπει την επισκόπηση της κοιλότητας της ουροδόχου κύστης. Συνήθως χρησιμοποιείται ένα εύκαμπτο κυστεοσκόπιο και ένα τοπικό αναισθητικό.
  • Άκαμπτη κυστεοσκόπηση: Χρησιμοποιείται ένα εργαλεία που δεν λυγίζει και γίνεται υπο κάποιας μορφής αναισθησίας. Αυτό το κυστεοσκόπιο είναι μεγαλύτερο, έχει φως στο τέλος, και ειδικά χειρουργικά εργαλεία μπορούν να περάσουν μέσα από αυτό. Αυτό επιτρέπει πιο εκτεταμένη εργασία όπως η διουρηθρική εκτομή του όγκου της ουροδόχου κύστης (TURBT) που περιγράφεται παρακάτω.

Η διάγνωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης επιβεβαιώνεται όταν ο γιατρός βλέπει τον όγκο μέσω ενός κυστεοσκόπιο και λαμβάνει βιοψία με την διουρηθρική εκτομή όγκου ουροδόχου κύστης (TURBT) .

Η διουρηθρική εκτομή του όγκου της ουροδόχου κύστης (TURBT)  είναι μια πολύ σημαντική εξέταση για την ακριβή σταδιοποίηση και ταξινόμηση της νόσου.

 

σταδιοποίηση

Ποιά είναι η σταδιοποίηση και η κατάταξη του καρκίνου της ουροδόχου κύστης;

Ο ιστολογικός βαθμός και το στάδιο είναι δύο σημαντικοί τρόποι περιγραφής της επιθετικότητας και πρόγνωσης του καρκίνου. Ο βαθμός όγκου λέει πόσο επιθετικά είναι τα καρκινικά κύτταρα. Το στάδιο όγκου λέει πόσο έχει εξαπλωθεί ο καρκίνος.

Βαθμός όγκου

Ο βαθμός όγκου είναι μια παράμετρος αξιολόγησης της επιθετικότητας του καρκίνου.

Οι όγκοι μπορεί να είναι χαμηλής ή υψηλής επιθετικότητας. Τα υψηλής επιθετικότητας καρκινικά κύτταρα είναι πολύ ανώμαλα, ανεπαρκώς οργανωμένα και τείνουν να είναι πιο σοβαρά. Είναι ο πιο επιθετικός τύπος.

Στάδιο όγκου

Το στάδιο του όγκου αξιολογεί την εξάπλωση της νόσου μέσα στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης ή και εκτός από αυτό. Οι γιατροί μπορούν να εκτιμήσουν τον βαθμό και το στάδιο του καρκίνου της ουροδόχου κύστης παίρνοντας ένα μικρό δείγμα του όγκου. Αυτό λέγεται βιοψία. Ένας ανατομοπαθολόγος σε ένα εργαστήριο εξετάζει το δείγμα κάτω από ένα μικροσκόπιο και καθορίζει τον βαθμό και το στάδιο του καρκίνου.

Τα στάδια του καρκίνου της ουροδόχου κύστης είναι:

  • Tα: όγκος στην επιφάνεια της ουροδόχου κύστης που δεν εισέρχεται σε κανένα στρώμα της ουροδόχου κύστης
  • Tis: CIS-επίπεδος αλλά υψηλής επιθετικότηαες. Φαίνεται σαν ένα κοκκινωπό, βελούδινο έμπλαστρο στην επιφάνεια της ουροδόχου κύστης
  • Τ1: ο όγκος διαπερνάει την επιφάνεια της ουροδόχου κύστης, στο δεύτερο στρώμα, αλλά δεν φθάνει στο μυϊκό στρώμα
  • T2: ο όγκος αναπτύσσεται στο μυϊκό στρώμα της ουροδόχου κύστης
  • Τ3: ο όγκος περνά από το μυϊκό στρώμα σε ιστό που περιβάλλει την ουροδόχο κύστη, συνήθως στο λίπος που περιβάλλει την ουροδόχο κύστη
  • Τ4: ο όγκος έχει εξαπλωθεί σε κοντινές δομές της ουροδόχου κύστης όπως ο προστάτης στους άνδρες ή στον κόλπο των γυναικών

Μη μυοδιηθητικός καρκίνος

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης περιγράφεται από το πόσο βαθειά στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης έχει μεγαλώσει ο καρκίνος (που είναι το κλινικό στάδιο). Οι μη μυοδιηθητικοί καρκίνοι της ουροδόχου κύστης βρίσκονται στα κύτταρα του επιφανειακού στρώματος της ουροδόχου κύστης. Αυτοί οι καρκίνοι δεν εισβάλλουν στο μυϊκό τοίχωμα. Αυτοί οι όγκοι ταξινομούνται από Tα (χαμηλότερο στάδιο) έως T1 (υψηλότερο στάδιο για NMIBC).

Πάνω από τους μισούς ασθενείς με χαμηλού βαθμού καρκίνους θα έχουν υποτροπή όγκου. Περίπου το 6% θα προχωρήσει σε υψηλότερο στάδιο. Οι υψηλής επιθετικότητας καρκίνοι T1 υποτροπιάζουν σε ποσοστό περίπου 45% και το 17% αυτών πιθανόν να προχωρήσουν σε υψηλότερο στάδιο.

Μόλις διαγνωστεί, τα ποσοστά επιβίωσης είναι αρκετά ευνοϊκά για τους ασθενείς με NMIBC. Η επιβίωση σε υψηλού βαθμού  νόσο κυμαίνεται από περίπου 70-85% στα 10 χρόνια και ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό για χαμηλού βαθμού νόσο. Ωστόσο, είναι σημαντικό η ασθένεια να διαγνωστεί νωρίς. Αυτό βοηθά τόσο στην πρόβλεψη  της πορείας της νόσου όσο και στην επιλογή της καλύτερης θεραπείας.

θεραπεία

Ποιά είναι η θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστης;

Οι επιλογές σας για θεραπεία θα εξαρτηθεί από το πόσο έχει μεγαλώσει ο καρκίνος. Ο ουρολόγος καλείται να  αξιολογήσει τον καλύτερο τρόπο για την διαχείριση της νόσου λαμβάνοντας υπόψη το ρίσκο υποτροπής και εξέλιξησης. Οι κίνδυνοι ταξινομούνται ως χαμηλοί, ενδιάμεσοι ή υψηλοί και υποδηλώνουν την πιθανότητα υποτροπής ή/και εξέλιξης του όγκου. Η θεραπεία εξαρτάται επίσης από τη γενική υγεία και την ηλικία του ασθενούς.

Επιλογές και επιλογές για θεραπεία

Οι θεραπείες για τον μη μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης περιλαμβάνουν:

  • Κυστεοσκοπική εκτομή του όγκου
  • Ενδοκυστική ανοσοθεραπεία
  • Ενδοκυστική χημειοθεραπεία

Εάν αυτές οι επιλογές αποτύχουν να θεραπεύσουν τον καρκίνο, μπορεί να γίνει σύσταση για  την πλήρη αφαίρεση της ουροδόχου κύστης.

Κυστεοσκοπική εκτομή όγκων

Διουρηθρική εκτομή όγκου κύστης TURBT

Διουρηθρική εκτομή του όγκου της ουροδόχου κύστης (TURBT) γίνεται συνήθως υπό αναισθησία (γενική ή επισκληρίδιο). Η χειρουργική επέμβαση γίνεται κατά τη διάρκεια της κυστεοσκόπησης, έτσι δεν υπάρχει καμία τομή στην κοιλιακή χώρα.

Χρησιμοποιείται ένα άκαμπτο κυστεοσκόπιο που εχει ένα φως στην άκρη του και είναι αρκετά μεγάλο ώστε να επιτρέπει την είσοδο χειρουργικών εργαλείων. Είναι έτσι δυνατή η λήψη δειγμάτων και η εκτομή του όγκου.

Εάν ένας όγκος φαίνεται σαφώς, ο γιατρός θα επιχειρήσει να τον αφαιρέσει ολόκληρο. Ο γιατρός μπορεί επίσης να πάρει βιοψίες από άλλες περιοχές της ουροδόχου κύστης που μπορεί να φαίνονται ανώμαλες. Τα δείγματα αυτά θα ελεγχθούν και για τον βαθμό και το στάδιο. Μπορεί να παραμείνει ένας καθετήρας στην ουροδόχο κύστη για λίγες μόνο ημέρες.

 

Ενδοκυστική θεραπεία

Ενδοκυστική (“εντός της ουροδόχου κύστης”) θεραπεία, είναι όταν ένα φάρμακο θεραπείας τεθεί απευθείας στην ουροδόχο κύστη . Το φάρμακο τοποθετείται στην ουροδόχο κύστη με τη βοήθεια ενός λεπτού καθετήρα. Το φάρμακο θα πρέπει να παραμείνει στην ουροδόχο κύστη  για μία με δύο ώρες αποβάλλεται με την ούρηση. Η ενδοκυστική χημειοθεραπεία χορηγείται συνήθως αμέσως μετά τη χειρουργική επέμβαση.

Ενδοκυστική ανοσοθεραπεία

Η ανοσοθεραπεία είναι μια θεραπεία που ενισχύει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το  BCG είναι το φάρμακο ανοσοθεραπείας που χρησιμοποιείται για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Το BCG χρησιμοποιείται  επίσης ως εμβόλιο για τη φυματίωση.

Η θεραπεία με BCG θα διαρκέσει περίπου έξι εβδομάδες για τον πρώτο κύκλο θεραπείας. Συνήθως γίνεται σε εξωτερική βάση και όχι στο νοσοκομείο ή στο χειρουργείο. Μπορείτε να χρειαστεί να επαναληφθεί περισσότερες από μία φορές.

Το φάρμακο BCG εισάγεται στην ουροδόχο κύστη μέσω ενός καθετήρα. Η θεραπεία ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα για να επιτεθεί στα καρκινικά κύτταρα της ουροδόχου κύστης. Είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές θεραπείες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, ειδικά για το  insitu. Δεν συνιστάται εάν έχετε ένα αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα ή ορισμένα συμπτώματα. Ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Συχνουρία
  • Πόνος κατά την ούρηση
  • Συμπτώματα όπως γρίπη
  • Πόνος στις αρθρώσεις
  • Πυρετός ή ρίγη

Ενδοκυστική χημειοθεραπεία

Η ενδοκυστική χημειοθεραπεία χορηγείται συνήθως αμέσως μετά τη χειρουργική επέμβαση. Με την ενδοκυστική χημειοθεραπεία, τα φάρμακα που είναι γνωστό ότι σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα τοποθετούνται απευθείας στην ουροδόχο κύστη και όχι στην κυκλοφορία του αίματος. Ως αποτέλεσμα, πολλές συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της χημειοθεραπείας-όπως η τριχόπτωση-μπορούν να αποφευχθούν. Επειδή τα φάρμακα φθάνουν μόνο στην επιφάνεια της ουροδόχου κύστης, αυτός ο τύπος θεραπείας συνιστάται μόνο για το NMIBC.

Η μιτομυκίνη C είναι το πιο κοινό φάρμακο χημειοθεραπείας που χρησιμοποιείται για ενδοκυστική θεραπεία. Συνήθως χορηγείται μετά την αρχική TURBT. Βοηθά να σταματήσει τα καρκινικά κύτταρα από το να πάνε σε άλλο μέρος και να μεγαλώνουν. Επίσης, μειώνει τα ποσοστά υποτροπής. Μπορεί να χορηγηθεί ως πρόγραμμα έξι εβδομάδων παρόμοιο με το BCG. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν:

  • Συχνοουρία
  • Επώδυνη ούρηση
  • Συμπτώματα όπως γρίπη
  • Δερματικό εξάνθημα

Επανάληψη ενδοκυστικής θεραπεία

Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να ανταποκριθούν στην επαναλαμβανόμενη θεραπεία εάν ο καρκίνος υποτροπιάσει. Εάν έχετε υψηλής επιθετικότητας καρκίνο TA ή T1 ή CIS, ή προσπαθήσατε BCG και δεν δούλεψε, ίσως χρειαστείτε κάτι άλλο για τον έλεγχο του καρκίνου. Σε αυτή την περίπτωση, είναι πιθανή η ανάγκη αφαίρεσης της ουροδόχου κύστης.

Συντήρηση ενδοκυστική θεραπεία

Η θεραπεία συντήρησης είναι μια καλή επιλογή για τους ασθενείς που έλαβαν BCG και λιγότερο για εκείνους που έλαβαν χημειοθεραπεία. Χορηγείται για έως τρία χρόνια μετά τη θεραπεία, και γενικά  κάθε έξι μήνες για τρεις εβδομάδες κάθε φορά.

 

Αφαίρεση της ουροδόχου κύστης

 

Χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της ουροδόχου κύστης

Εάν έχετε NMIBC, μπορεί να χρειαστεί η αφαίρεση της ουροδόχου κύστης σας εάν αποτύχει η ενδοκυστική θεραπεία με BCG. Μπορεί επίσης να χρειαστεί η αφαίρεση εάν ο κίνδυνος υποτροπής και εξάπλωσης είναι πολύ μεγάλος. Η κυστεκτομή συνιστάται όλο και περισσότερο για όγκους που είναι υψηλής επιθετικότητας T1, T1 + CIS  και T1 + LVI (λεμφοαγγειακή διήθηση)

Μερική κυστεκτομή (απομάκρυνση μέρους της ουροδόχου κύστης)

Η μερική κυστεκεκτομή είναι μια καλή επιλογή για ορισμένους ασθενείς εάν ο όγκος βρίσκεται σε ένα συγκεκριμένο τμήμα της ουροδόχου κύστης και δεν περιλαμβάνει περισσότερα από ένα σημείο στην ουροδόχο κύστη. Ο χειρουργός αφαιρεί τον όγκο, το τμήμα της ουροδόχου κύστης που περιέχει τον όγκο και τους κοντινούς λεμφαδένες. Μετά την αφαίρεση μέρους της ουροδόχου κύστης, μπορεί να μην είστε σε θέση να κρατήσετε τόσο πολύ ούρα στην ουροδόχο κύστη σας όπως πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να χρειαστεί να αδειάζετε την ουροδόχο κύστη σας συχνότερα.

Ριζική κυστεκτομή (αφαίρεση ολόκληρης της ουροδόχου κύστης)

Για το NMIBC, η ριζική κυστεπεκτομή συνήθως γίνεται αν αποτύχουν οι άλλες θεραπείες. Ο χειρουργός αφαιρεί όλη την ουροδόχο κύστη, τους κοντινούς λεμφαδένες και μέρος της ουρήθρας. Στους άνδρες, μπορεί να αφαιρέσει και τον προστάτη. Στις γυναίκες, ο χειρουργός μπορεί να αφαιρέσει τη μήτρα, τις ωοθήκες, τις σάλπιγγες και μέρος του κόλπου. Μπορούν επίσης να αφαιρεθούν και άλλοι κοντινοί ιστοί.

Εκτροπή ούρων μετά την απομάκρυνση της ουροδόχου κύστης

Όταν η ουροδόχο κύστη  αφαιρεθεί ή εν μέρει αφαιρεθεί, τα ούρα σας θα πρέπει να απομακρύνονται από το σώμα  με διαφορετική διαδρομή. Αυτό λέγεται εκτροπή ούρων. Υπάρχουν διάφορες επιλογές εκτροπής ούρων.

Επειδή ο χειρουργός χρησιμοποιεί ιστούς από τα έντερά  για ανακατασκευή της ουροδόχου κύστης, πρέπει να υπάρχει αρκετόςς εντερικός ιστός για την δημιουργία  της  εκτροπής ούρων. Μερικές από τις επιλογές εκτροπής ούρων περιλαμβάνουν:

  • Αγωγός ειλεού: για να γίνει ένας αγωγός ειλεού, ο χειρουργός θα πάρει ένα κομμάτι του άνω εντέρου και θα το χρησιμοποιήσει για να δημιουργήσει ένα άνοιγμα (στόμα) στην επιφάνεια της κοιλιάς. Οι ουρητήρες συνδέονται έτσι ώστε τα ούρα να αφήνουν το σώμα δίπλα στο άνοιγμα. Ένας σάκος θα προσαρτηθεί για να συλλέξει τα ούρα. Αυτή είναι η πιο απλή, και συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη εκτροπή μετά την εγχείρηση ουροδόχου κύστης.
  • Ορθοτοπη ουροδόχο κύστη: ο χειρουργός δημιουργεί μια εσωτερική θήκη, όπως η ουροδόχο κύστη σας, για να αποθηκεύσει τα ούρα. Οι ουρητήρες συνδέονται με αυτή τη νέα “ουροδόχο κύστη” και ο ασθενής είναι σε θέση να αδειάσει την κύστη μέσω της ουρήθρας με τον «ίδιο τρόπο» που κάνατε πριν από την εγχείρηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί ένας καθετήρας για την αφαίρεση των ούρων.

Μετά τη θεραπεία

Μετά την αρχική αξιολόγηση και θεραπεία για το NMIBC, θα χρειαστεί, εντός τριών έως τεσσάρων μηνών,  μια κυστεοσκόπηση για την εκτίμηση της πορείας.

Εάν ο η νόσος είναι  χαμηλού κινδύνου για την εξέλιξη του καρκίνου, τότε απαιτείται επανάληψη, συνήθως σε τρεις μήνες, μόνο κυστεοσκόπηση.

Εάν η νόσος είναι ενδιάμεσου κινδύνου, τότε μπορεί να απαιτηθεί κυστεοσκόπηση με κυτταρολογίκή εξέταση ούρων κάθε 3-6 μήνες για δύο χρόνια, στη συνέχεια 6-12 μήνες για τρία έως τέσσερα χρόνια, και στη συνέχεια κάθε χρόνο μετά. Εάν η νόσος είναι υψηλού κίνδυνου, μπορει να απαιτηθεί θεραπεία συντήρησης.

Μπορεί επίσης να απαιτηθούν απεικονιστικές εξετάσεις για τον έλεγχο των νεφρών και των ουρητήρων.